Odwodnienie nawierzchni brukowej – kratki, korytka i drenaż

Dlaczego odwodnienie jest kluczowe?

Nawet najlepiej ułożona kostka brukowa ulegnie uszkodzeniu, jeśli pod nią lub na jej powierzchni stagnuje woda. Stojąca woda podmywa podbudowę, a w zimie zamarza i wysadza kostkę. Prawidłowe zaprojektowanie odprowadzenia wody to obowiązek, nie opcja.

Spadki nawierzchni

Podstawowym elementem odwodnienia są odpowiednie spadki. Minimalne wartości:

• Nawierzchnie piesze: 1,5% (1,5 cm na metrze bieżącym)
• Podjazdy: 2–3%
• Tarasy i place: 1,5–2%, od ściany budynku na zewnątrz

Kratki ściekowe punktowe

Kratki wpustowe zbierają wodę w najniższym punkcie nawierzchni. Podłączone do kanalizacji deszczowej lub studni chłonnej. Dostępne w różnych rozmiarach i materiałach (żeliwo, tworzywo, stal nierdzewna). Pamiętaj o regularnym czyszczeniu (szczególnie jesienią po opadaniu liści).

Korytka odwadniające liniowe

Montowane w poprzek wjazdu lub wzdłuż krawędzi nawierzchni. Zbierają wodę na całej szerokości. Najczęściej stosowane przy wjazdach na posesję (pod bramą). Wymagają połączenia z kanalizacją lub skrzynkami rozsączającymi.

Drenaż podpowierzchniowy

Na działkach z wysokim lustrem wód gruntowych lub przy gruntach słabo przepuszczalnych stosuje się rury drenarskie pod podbudową. Zbierają wodę z warstwy kruszyw i odprowadzają do rowu lub studni chłonnej.

Skrzynki rozsączające (skrzynki drenażowe)

Alternatywa dla kanalizacji deszczowej – skrzynki plastikowe zakopane w gruncie zbierają wodę i powoli oddają ją do gruntu. Idealne, gdy działka nie ma dostępu do kanalizacji deszczowej.

Nawierzchnie przepuszczalne

Coraz popularniejsze w miastach i na posesjach miejskich – specjalne kostki ażurowe z wypełnieniem żwirem lub trawą. Woda przenika bezpośrednio przez nawierzchnię do gruntu. Doskonałe rozwiązanie ekologiczne, ogranicza spływ powierzchniowy.